Opgroeien met twee culturele werelden betekent niet automatisch dat een kind zich tussen twee werelden bevindt. Toch wordt bicultureel opgroeien vaak op die manier beschreven, alsof er twee afzonderlijke kanten bestaan waartussen een kind uiteindelijk een positie moet kiezen. In werkelijkheid is identiteitsontwikkeling veel gelaagder. Verschillende culturele invloeden kunnen naast elkaar bestaan en samen onderdeel worden van de manier waarop een kind zichzelf en de wereld leert begrijpen.

Een relatie. Wanneer gesprekken over opvoeden ontstaan, gaat het vaak al snel over wat werkt. Welke aanpak is effectief? Hoe ga je om met driftbuien? Welke consequenties zijn passend? Het zijn begrijpelijke vragen, maar ze vertrekken allemaal vanuit hetzelfde uitgangspunt: het gedrag van een kind.

Als volwassenen zijn we vaak bezig met de toekomst van onze kinderen. We leren ze omgaan met regels, stimuleren hun ontwikkeling, helpen bij school, brengen structuur aan in de dag en proberen hen zo goed mogelijk voor te bereiden op de wereld waarin ze opgroeien.

Gehoorzaamheid. Het woord discipline roept vaak verschillende associaties op. Voor de één staat het voor duidelijkheid en structuur, voor de ander voor strengheid of straf. Misschien komt dat doordat discipline lange tijd vooral werd benaderd vanuit de vraag hoe we gedrag kunnen beïnvloeden. Hoe zorgen we ervoor dat een kind luistert, meewerkt of zich aan de regels houdt?

In de kleine momenten. Wanneer we het over hechting hebben, denken veel mensen aan de eerste levensjaren. Aan baby's die worden getroost wanneer ze huilen of aan jonge kinderen die de nabijheid van hun ouders opzoeken wanneer iets spannend is.